• BIST 106.711
  • Altın 143,557
  • Dolar 3,5567
  • Euro 4,1387
  • Ankara 22 °C
  • İstanbul 28 °C
  • İzmir 30 °C

HAYAL GÜCÜ

Akın Sivri

Yıl 1985 zamanda yolculuk; Annem ve Babamın hayal ettiği bir dünyada umuttum ben; ben bir iş adamıydım, mühendistim veya doktordum aslında o zamanlar büyük adam vardı bende büyük adam olacaktım, onların hayalindeki karanlığın içindeki ışıktım; belki hayallerin içindeki hayaldim.

Başladık yola umdukları bekledikleri birimiydim orası tartışılır. Allah bilir işte; mahallede misket oynar topla cam kırar kaçardım, bugün mahallede oturan yaslı bayanlara kaza ilede olsa topu vurup teyzeyi bayıltıp, hastanelik ettmistim. Allah'tan birey olmadı =) inşaatın 2'nci katından düşüp başıma ve ayağıma dikişler atıldı kuş yakalamak için kapan yapıp, bilyeliyle mahalle aşağı kayardım ne günlerdi anlatırken yaşıyor. Binevze insan onların hayallerine benim hayallerimin ters olduğunu aylar geçtikçe yaşıma bir bir sayılar eklendikçe daha farklı bir kimliğe bürüdüğümü anladım. Aslında ben yaşamıyorum sanki var olmayan bir dünyada yaşıyordum mahallede kendime tahtalardan silah yapıp olmayan düşmanlardan koruyordum herkesi.

Bazen Batman ‘dim bazen Hulk'tum herseyı yıkıp geçiyorum, hep hayalimde bir kız vardı onu kurtarıyorum yaratıklardan veya uzaylılardan öyle işte Hayal gücü olan insanlar görülemeyen şeyleri görürler. (Jonathan Swift) sonra canavar olmaya karar vardim, bir karakterden diğer karaktere geçiyordum anladım ki beni değiştiren yaşadığım dönemdeki hayal dünyasıydı avrupada inanılmaz gelişiyordu. Hayal dünyası kitaplarda yâda görsel açıdan tiyatro ve sinema gibi her şey bir anda değişiyordu çok film yapılıyordu biri bitmeden diğerine geçiş yapılıyordu her kanalda 80'ler 90'lar kuşağı filmler.

İnanlımız hayal gücüyle harmanlanmış budamı olur hadibe diyebilecek belki yüzlerce beklide binlerce film izledikçe hayal karakterlerim şekilleniyordu bir gün Rambo ertesi gün Robocop bezende Terminatör düm çok hızlı değişim yaşıyordum, her gün bir karakter oluyordum kahramandım ben 80'ler 90'lar o güzelim yıllar parmakla gösteriliyor.

Şimdilerde ozaman saygı sevgi vardı, örf adet vardı, şimdi bunlardan yoksun yaşıyor yeni nesil, hayal kurmak o kadar zor değildi neden özgür bırakmıyoruz ki? Kendimizi kollarına bırakalım hayal gücü alsın götürsün uzaklara, bedava zaten bir şey ödemene gerek bile; yokken neden yapmıyoruz? Sadece orda özgürüz, kendine ait bir dünya herseyi yapabileceğin bir yer; barışta var savaşta. Kimseye zararı yokken kullan onun ki ileride daha sağlıklı bir insanlık olsun değimli?

Gelelim ayın karanlık yüzüne günümüze ya parlayan ışıktan uzaklaşmak için karanlığa ilerliyoruz. Bakıyorumda hep stres; gelişen teknoloji hayatımızı kolaylaştırıyormu? Yoksa bizi içinemi çekiyor? Cep telefonları günümüzün en başarılı yeniliği ancak bu kadar sosyal paylaşımın olduğu günümüzde hiç de sosyal olmadığımız gerçeğine ne demeli baksanıza çevrenize bir kefede yıllarca görmediğin biriyle buluştuğunda bile karşındakiyle hasret gidereceğine telefondan vaz geçemiyorsun; çünkü o daha önemliya önemli ise ne işin var arkadaşının yanında? Bırak telefonuda konuş paylaş, birşeyler anlat ki karşındakinin değerli olduğunu hissettir, kendimizi geliştiremiyoruz ki örnek olalım; paylaşalım, öğretelim çevremize, hayal gücümüzü keşfedemiyoruz algı zayıfladı çünkü hayal edemiyoruz. Bakıyoruz göremiyoruz ki hiç değilse görmeye çalışalımda umut olsun biraz o da yok ne demeliki?

Geçen gün bindiğim bir otobüste 5 veya 6 yaşında bir tatlımı tatlı kız çocuğu annesine ‘’anne bak mavi araba geliyor‘’ dedi annesi şöyle bir cümle kullandı GERİZEKALI kızım ’’beyaz o araba’’ dedi baktım gerçekten beyaz araba idi küçük kız hala mavi diyordu ‘’anne bak MAVİ beyaz değil‘’ dedi. Annesi hala inatla Beyaz dedi hava çok güzledi maviydi her zamankinden daha mavi, mavilik beyaz aracın üstüne vuruyordu mavi örtüyle beyaz kapanmış gibiydi sonradan fark ettim küçük kız doğru söylüyor gerçekten maviydi MAVİ ama annesi bunu görmüyordu, bakıyordu. Çünkü hemen en kolay cehalet başlıyor hakaret, sonra hayal gücümü kalır birdaha gördüğü maviyi nasıl savunsun küçük kız; çünkü beyazdı hayalide gördüğü yaratıcılıkla süslenmiş güzelim umudu da köreldi.

Şu anlamsız kötü söz GERİZEKALI yıllar geçiyor, haftalar günler, aylar yıllara döndü sanki her şey değişiyor hayallerimin değiştiği gibi senede 4 mevsim yaşıyor; hayallerim bitmeden sayfa değiştiriyor esir tutmuyorum hep özgür...

Bu yazı toplam 2437 defa okunmuştur.
  • Yorumlar 3
  • Facebook Yorumları 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Yazarın Diğer Yazıları
    Tüm Hakları Saklıdır © 2013 Haberler Ankara | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
    Tel : 0 545 221 98 97 | Faks : 0 850 303 80 36 | Haber Scripti: CM Bilişim