KADERMİŞ

Biri OKULDA,

Biri YURTTA,

Biri ASKERDE,

Biri DAYAK yerken,

Bir diğeri TECAVÜZ edilerek

ÖLÜYOR........!!!

Biz çocuklarımızı size emanet ediyoruz sayın seçilmişler.Neden sahip çıkmıyorsunuz.....????

Yeter artık. Her gün ölüleri saymaktan bıktık usandık. Çocuklarımız ellerimizden uçup gidiyor. Büyüklerin saçma sapan ihmalleri ve rant kavgaları yüzünden. Dünyada çocukları bizimkiler kadar kıymetsiz bir başka ülke daha yoktur herhalde. Keşke küçük kızları tecavüzcüleriyle evlendirmek için harcadığınız çabayı onları korumak için harcasanız..

İşin en kötüsü de ne biliyor musunuz? Beni en çok sinirlendiren kısmı. Koca koca diplomalara sahip Prof. kimliği almış insanların ortaya çıkıp her ölüme ''KADER'' demesi.. Doğru bu ülkede her şey kader. ''Soma'' KADER, ''Yanmak'' KADER, ''Maganda kurşunuyla ölmek'' KADER, ''Otobüs durağındabeklerken ölmek'' KADER, ''3 yaşında çocuğun tecavüz sırasında ölmesi'' KADER ve saymakla bitmeyecek bir çok KADER.... Ahhh benim KADERsiz ülkem... Daha ne KADERler yaşayacaksın acaba????

Oysa biz nasıl büyütüyoruz o çocukları bir fikriniz var mı? Hastalandıklarında geceler boyu başlarında oturuyoruz. Canları yanacak, bir yerleri acıyacak diye ödümüz patlıyor.Gözlerinden düşecek bir damla yaş için ömrümüzü veriyoruz. Ayaklarına taş değse önce bizim canımız yanıyor.

Peki nasıl dayansın şimdi o anne, o baba ? Evladının orada korku içinde yardım isteyerek öldüğünü düşünmeye.. Nasıl dayansın? Gözünün nurunu bir daha öpüp koklayamayacağını bilmeye.. Evladını kaybetmek ne demektir bilir misiniz? Yaşayan bir ölüsünüzdür artık dünyada.. Sadece zamanınızın dolmasını beklersiniz. Ya da acıya dayanamaz ve terk edersiniz bu dünyayı..

Büyüklerin kavgalarının, hırslarının bedelini en ağır çocuklar ödüyor benim ülkemde maalesef. Hem de bu durumda hiç bir payları olmadığı halde. Onlar yalnızca onları düşünmeyen büyüklerin kurbanı...

Biz bu ülkede yaşayan kadınlar olarak çocuklarımızın KADERlerini sizlerin belirlemesini istemiyoruz artık beyler. Telafisi olmayan acılar yaşayarak gözyaşı dökmekte istemiyoruz. Çok şey istemiyoruz aslında çocuklarımızı rahat bırakın yeter diyoruz sadece.. Çocuklarımız gerçekten ama lafta değil gerçekten eşit, özgür ve insanca şartlar içinde yaşasınlar istiyoruz.

Ne kadar derin olursa olsun hiç bir üzüntü yeniden can vermiyor ölü bir bedene. O yüzden çok üzgünüz, dersimizi aldık demekle olmuyor. Ezber edin o dersleri artık. Öyle bir ezberleyin ki başka canlar yanmasın. Hatta ezberden de öteye gidin. Empati kurun biraz Bu gün canı yanan anne ya da baba siz olsaydınız. Kilitli yangın merdiveninin başında ölümü bekleyen sizin çocuklarınız olsaydı ne hissederdiniz????

Artık diyorumki biri bu ülkenin reset tuşuna bassa ve yeniden yaşamaya başlasak ölümlerin KADER olmadığı bir ülkede.....

Ve büyük usta Aziz NESİN'in bir şiiri ile bitirmek istiyorum bu günkü yazımı..

Öyle bir ağlasam,

Öyle bir ağlasam ki çocuklar

Size hiç gözyaşı kalmasa.

Öyle bir aç kalsam,

Öyle bir aç kalsam ki çocuklar

Size hiç açlık kalmasa.

Öyle bir ölsem,

Öyle bir ölsem ki çocuklar

Size hiç ölüm kalmasa..............

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Serap Önder - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Haberler Ankara Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Haberler Ankara hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.